Goierriko Hitza

Txistu doinuekin hasi dituzte Santikutzak Legazpin

Goierriko Hitza — 2026-04-30 20:02:51

Hasi dira Santikutz jaiak. Jendetza bildu da arratsaldean herriko plazan, aurtengo festei hasiera emateko. Aurten Goiz Deia txistulari bandari egokitu zaio udaletxeko balkoitik pregoia egitea, txistu doinuaz lagunduta ondoren. Ondorengo txupinazoarekin lehertu da festa, eta kalean izan du segida jai giroak, erraldoi eta buruhandien ohiko kalejirarekin.

Txupinazo ofizialaren aurretik, gazteek ere egin dute jaiak hasteko ekitaldia Gaztetxean. Suziria bota ondoren, kalejiran jaitsi dira erdialdeko kaleetara.

Jaietako lehen txanpa igandera arte da, eta hurrengo asteburuan Kapela dantzarekin eta Mirandaola egunarekin amaituko dira.

Honela eman diete hasiera txistulariek aurtengo jaiei, Maider Apaolaza eta Iker Azpeitiaren hitzetan:

Arratsaldeon Legazpi!!

Ohituago gaude mikroa beharrean eskuan txistua edukitzera, baina herriko jaien hasiera iragartzeko aukera ez da urtero izaten eta aprobetxatu behar.

Jaiak gaur hasiko ditugun arren, errodajea egina ekartzen dugu batzuk, pasa den astean, beste urte batez, Korosti dantza taldeak antolatzen zuen Oin Puntetan asteburuan parte hartu genuelako. Horretaz gain, lehen aldiz, Gaztetxeak Gazte Festak antolatu zituen. Blusak soinean ekintza guztiek izan zuten arrera ikusita, ziur gaude datozen urteetan ere ekimen honekin jarraituko dutela, bejondeiela!!!

Bueno, eta aurten zer? Ba aurtengorako ere egitarau oparoa prestatu dute bai jai batzordeak, baita Txo!Esnako kideek ere. Txistulariak, urtero bezala egitarau horretako hainbat ekintzetan izango gara; kalejiretan, Olaria eta Ezpata dantza ekitaldian edo datorren astean ospatuko diren Kapela dantza edo Mirandaola egunean adibidez.

Hala ere egitarauak gutxi balio du herritarren parte hartzerik gabe. Bete dezagun Plaza, bete dezagun Azoka eta nola ez, bete ditzagun kaleak. Herritarrok gara festa guztien arima eta muina. Herritarrik gabe ez dago festarik, herritarrik gabe ez dago girorik. Egun zoragarri batzuk ditugu aurretik. Kanta dezagun, dantza dezagun, parte hartu dezagun eta nola ez, ondo pasa eta goza dezagun!!

Ondo pasa dezagun, ondo pasatzen utziz….

Ondo pasa dezagun ondoan daukaguna errespetatuz…

Ondo pasa dezagun, pasatu gabe….bueno…. sobre la martxa….

Bilakatu ditzagun kaleak espazio seguru eta eroso bat guztiontzat eta ospa ditzagun jaiak pozez, arduraz eta elkar zainduz.
Azken finean, bakoitzak bere nota eman dezala guztion artean musika eta armonia sortuz.

Eta gehiegi luzatu gabe mikroa utzi eta txistua hartuko dugu, erraldoiekin batera jaiei bals batekin hasiera emateko. Erraldoiak prest?

Ba besterik gabe, ondo pasa jaiak eta…

GORA LEGAZPI!

GORA SANTIKUTZAK!

GORA EUSKADI TXISTULARI!

«Iluntasuna eta gaua ageri dira liburuan, baita mitoak eta kondairak ere»

Goierriko Hitza — 2026-04-22 07:33:07

Maite R. Otxotorena (Donostia, 1970) Ormaiztegin bizi da azken hamar urtetan. Zinemako eta telebistako gidoigintzako ikasketak egin zituen eta bideojokoen munduan lan egin zuen urte askotan, sortzaile gisa. Idaztea izan da, dena den, haurra zenetik gehien gustatu zaiona, eta 2007an argitaratu zuen bere lehendabiziko eleberria: El secreto de la Belle Nuit. Ordutik beste hainbat nobela idatzi ditu eta azken hau, Lo nuestro 11. da.

2023an argitaratu zenuen Planeta argitaletxearekin Un desierto de hielo. Eko-thriller bezala definitu zenuen eleberri hura. Oraingo hau ere genero berekoa al da?
Misterioa badago, baina oso ezberdina da. Azken lau urte hauetan nire bizitzan oinarrizkoak ziren lau pertsona galdu ditut, aita eta ama tartean. Nobela hau galera horiek eragin dizkidaten emozioez josita dago: amorrua, inpotentzia, zurztasun sentimendua… Asko kostatu zait eleberri hau idaztea, baina era berean lagungarria ere izan da. Eleberri intimistagoa da, limurtzaileagoa, puntu magiko bat ere badauka oso musikala bizi izan ditudan emozio guzti horiekin bat datorrena.

Non kokatuta dago istorioa?
Goierrin kokatuta dago, Zerainen zehazkiago. Eleberrian ez diot Zerain izena eman nahi izan, ez delako zehazki Zerain, baina Zeraingo auzo baten izena erabili dut: Barbari. Hasiera batean meategien gaiaz aritu behar nuen, baina azkenean atera denak ez du zerikusirik, ez baitzuen nik kontatu nahi nuen istorioarekin bat egiten.

Baserriaren mundua oso presente dago eleberrian.
XVIII. mendean girotuta dago eleberria. Baserriaren mundua da hari nagusia, baserriaren kultura, erroak, gizarte hartan baserriak zuen garrantzia ageri dira. Jendea ez zen abizenaz ezagutzen, baserriaren izenaz baizik, Aranekoak, Otatzakoak… ziren. Orduko gizarteak baserriarekin zuen loturan ere egiten dut azpimarra.

Sineskeriak eta mitologiak ere pisu handia dute istorioan.
Landa inguru batean garatzen da istorioa, ezaguna ez zen orori beldurra zioten leku batean. Iluntasuna, gaua ageri dira, baita mitoak eta kondairak ere. Sineskeria horiek eguneroko bizitzan erabateko eragina zuten eta horien arabera bizi ziren.

«Istorioa Goierrin kokatuta dago, Zerainen zehazkiago; baina eleberrian Barbari deitu diot»

Zein da hari nagusia?
Barbari izeneko herrian neska gazteak euren etxeetatik desagertzen hasiko dira, nahiz eta etxeak babesteko Eguzkiloreak jarri edo errituak egin gaizkia barrura sartzea eragozteko. Hori horrela, apaiz gazte bat iritsiko da herrira adinean aurrera doan Barbariko parrokoari laguntzeko. Egoera konplexu batean aurrean aurkituko du bere burua eta misterioa argitzeko zailtasunak izango ditu herritarren aldetik, arazoak etxe barruan konpontzera ohituta dagoen gizarte baten aurrean.

Oso istorio korala dela diozu.
Bai, Martin protagonista dago batetik, —apaiz gaztea— baina beste pertsonai asko ere badaude, bakoitza bere istorio propioarekin. Nire eleberri gehienak pertsonaia askokoak izan ohi dira, baina honetan are gehiago. Pertsonaia guzti hauek baliatu ditut baserriko bizitza bere horretan kontatzeko eta sineskeria eta mito guzti horiek hobeto erretratatu ahal izateko.

Ordu asko sartu al dituzu Zerainen idazten hasi aurretik?
Asko. Zeraingo turismo bulegoko Aloña Aranburuk Zeraingo ohiturei eta baserrien egiturei buruzko liburu bat utzi zidan eta oso baliagarria izan zait idazterako orduan. Mitologia gaiei buruz, Joxe Miel Barandiaranen ikerketak izan dira inspirazio iturri nagusiak. Ikerketa lan handia suposatu dit, hiru urte kostatu zait liburua amaitzea.

Lo nuestro autoeditatua izan da, zergatik?
Planeta agentziak guztiz bestelako eleberri bat nahi zuen; nire istorioa editorialek gaur egun dituzten exijentzietara egokitzea nahi zuten. Beste eko-thriller bat egitea nahi zuten, baina nik ez ditut inoiz istorioak errepikatzen. Ez daramat batere ondo literatur genero bakarrean lerrokatzea edo agentziek horrenbeste zuzentzea, are gutxiago liburu honekin. Errespetu bat zor nion eleberri honi; aldatzea nire buruari traizioa egitea litzatekeela pentsatu nuen eta horregatik autoeditatu dut. Amazon plataforman dago salgai paperean eta bertsio elektronikoan.

«Guretzat, Idiazabal gazta faktore askoren batasuna da»

Goierriko Hitza — 2026-04-02 08:00:58

Hondarribiko Alameda jatetxeko sukaldaria den Gorka Txapartegik (Hondarribia, 1969) ebakiko du aurten Idiazabal gazta berria Ordiziako Artzain Egunean. Bere ondoan izango ditu Mikel eta Kepa Txapartegi anaiak eta Alameda proiektuko kideak. Bidasoatik Goierrira etorriko dira, familian gozatzera. «Eroso» sentitzen dira artzaintzaren eta gaztaren bueltan.

Idiazabal gazta berria ebakiko duzu Artzain Egunean. Nola jaso zenuen proposamena?
Lehenik eta behin, sorpresaz gu aukeratu izanagatik. Ostalaritzan urte mordo bat daramatzagun familia bat gara, familia negozioa baita gurea. Aitona-amonek ireki zuten duela ia 85 urte, eta Hondarribian bizitza osoa daramagu. Sukalde batean jaioak gara nolabait esateko, eta gu aukeratzea horrelako egun berezi batean gazta ebakitzeko, guretzat harrotasun handi bat da. Oso pozik gaude.

Alamedan Bidasoako Sukaldaritza egiten duzue. Tokiko ekoizleei garrantzia ematen diezue. Ze garrantzi daukate artzainek zuenean?
Dena da. Gu handik gatoz. Gure aitonak baserritarrak izan dira, baita amonak ere. Nahasketa berezi bat daukagu: amona bat Alanguakoa, Araban, Agurain inguruan; beste amona Sakanakoa, Urdiaingoa; aitonetako bat Aizarnakoa; eta bestea Irungo baserri batekoa. Alde guztietatik, landa ingurunetik gatoz gu. Landa gunea txikitatik bizi izan dugu.

Eta gaztak, ze garrantzi dauka?
Gure etxean beti gazta produktu oso garrantzitsua izan da. Aitonaren Aizarnako baserrian gazta ekoizten zuten, eta oso modu naturalean bizi izan dugu hori; soberan geratzen zen esnearekin gazta egiten zuten. Beti izan dugu gazta gurean. Mugan bizi gara, eta Iparraldean gazta eskaintza handia dago. Jatetxean alde horretara begira egon izan gara beti. 25 gaztatik gorako mahai bat daukagu jatetxean, eta Alamedako punturik garrantzitsuenetako bat da.

Gazta, bakarrik, edo plater batean landuta nahiago?
Gaztak alde batean, eta gero platerean ere bai. Orain, udaberrian, bi pasetan erabiltzen dugu gazta plater elaboratuetan: barazki plater batean, zainzuriekin; eta postreetan, gazta urdin tarta batean eta beste batean gazta txertatuta.

Gazta zalea zarela esango zenuke?
Bai, bai, oso zalea naiz, txikitatik. Eroso sentitzen gara zentzu horretan, txikitatik bizi izan dugulako etxean. Gure sukaldean gazta oso produktu garrantzitsua izan da, eta beti egon da mahai baten bueltan gazta zati bat eta ardo porroi bat. Gure sukaldaritzan osagai naturala izan da, eta gure bizitzeko moduan ere bai.

Eta Idiazabal gazta zer da zuentzat?
Koroaren harribitxia dela uste dut. Gauza askoren esentzia da, herri baten identitatea, kulturaren zati bat, identifikatzen gaituena. Guretzat, Idiazabal gazta faktore askoren batasuna da.

Egon izan zara Ordiziako Artzain Egunean?
Bai, bai. Iraileko gazta azokara (Euskal Jaietakoa) ez naiz joaten normalean, Hondarribiko festak izaten direlako, baina oraingo honetara, apirilekora, bai, joaten gara. Azoka ikusteko aprobetxatzen dugu, Roberto Ruizekin harreman dezente daukagu eta berarekin geratzen gara, bazkariren bat edo planen bat egin… Egun hori sukaldarien arteko topaketa izaten da.

Aurtengoa berezia izango da.
Hiru anaiak joango gara. Hiru anaia gara; ni helduena, eta gero Mikel eta Kepa. Hirurok joango gara egunaz gozatzera. Gure proiektu hau familia proiektua da, eta familian gozatuko dugu. Gazta nik ebakiko dut, baina anaiak izango ditut alboan, hirurok baikaude proiektuan.

«Azken partidak irabazi ditugu eta orain dena eman beharra daukagu»

Goierriko Hitza — 2026-04-01 10:00:10

Hitzordu garrantzitsuak ditu Beasain KE-ren lehen taldeak denboraldi amaierara arte. Bigarren Federazio mailari eusteko ahaleginean azken indarrak zelaian utzi beharko dituzte jokalariek. Bost partida geratzen dira, bost final. Lehena, Sestao River Club-en aurka, igandean. Pasa den larunbatean 3-2 irabazi zion aurkari zuzena den Mutilverari, Loinatz zelaian, eta are bereziagoa izan zen, klubeko bi kide omendu baitzituen Beasain Kirol Elkarteak partida hasi aurretik: Bernardino Dino Oiarbide eta Julen Etxeberria.

Hamar denboraldi egin dituzu lehen taldean. Klubean zenbat daramazu?

Klubean urte asko, alebinetatik, 12 urte nituenetik, dena segidan, ez dut sekula utzi. 2016an debutatu nuen lehen taldearekin, hasi nintzen pixkanaka muturra sartzen eta orain arte.

Nola gogoratzen duzu lehen taldearekin jokatu zenuen lehen partida hori?

Azkenean jubeniletan denboraldi oso ona egin genuen eta aukera eman zidaten lehenengo taldearekin entrenatzeko, aurre denboraldia egiteko. Aurre denboraldi ona egin nuen eta entrenatzaileak aukera eman zidan jokatzeko. Akordatzen naiz urduri nengoela. Ez nuen pentsatzen gaur egunera arte ailegatzea.

Hainbat mailatan jokatu duzu.

Hasi nintzenean play-offa jokatu genuen Segunda B zenerako, baina ez ginen igo, ailegatu ginen azken errondara baina ez ginen igo. Gerora, duela lau urte, kategoriaz igo ginen, Bigarren Federaziora, baina hurrengo urtean jaitsi ginen, eta iaz igo ginen eta hemen gaude, mailari eutsi nahian.

Nabaritzen da maila aldaketa?

Bai, kalitatean nabari da eta fisikoki ere bai. Zailena lehenengo urtea izaten da, mantentzen bazara nik uste hurrengo urteetan zerbait errazagoa egiten dela kategoria mantentzea.

“Ez duzu pentsatzen honaino ailegatzea, 10 urte egotea lehen taldean, hainbeste denbora klubean. Egunerokotasuneko lanari sari bat da”

Larunbatean urrezko intsignia eman zizun klubak. Nola jaso zenuen?

Emozio askoz. Ez duzu pentsatzen honaino ailegatzea, 10 urte egotea lehen taldean, hainbeste denbora klubean. Egunerokotasuneko lanari sari bat da. Familiako eta lagun asko gerturatu ziren. Konturatzen zara zenbat jendek jarraitu duen taldea jokatu duzun tarte horretan eta harrotasun bat da.

3-2 irabazita, 14. postuan zaudete.

Azkeneko hiru partidak oso onak egin ditugu, irabazi egin ditugu eta horrek eman digu haize pixka bat goraka joateko, baina berdinduta gaude puntuetan gure gainetik dagoenarekin (SD Ejea), mailari eusteko play-outa markatzen duenarekin.

Azkeneko partida guztiak garrantzitsuak dira. Nola egiten diozue aurre azken txanpa honi?

Dena ematera joan beharra dugu, hil edo bizikoak dira, salbatu nahi badugu denak irabazi beharra dauzkagu eta gero emaitzetara itxaron. Gogo askorekin gaude, taldea oso animatuta dago eta jokalariak topera gaude. Gutxi gelditzen da. Azken partidak irabazi ditugu, oso positiboa da guretzat eta orain dena eman beharra daukagu. Orain lauzpabost partida ez genuen hain erraz ikusten, baina azkeneko hirurak irabazita esperantza asko dago eta taldea topera dago. Espero dugu lortzea.

Zuk jarraitzeko asmoa duzu?

Bai, oraindik ez dut pentsatu uztea. Badaude momentuak pasatzen zaizkizunak burutik uztea edo ez, baina gaur egun ez daukat uzteko asmorik. Lehenengo aurtengoa, eta gero ikusiko dugu zer etortzen den.

«Orain arte egiten ari garena eusteko balio du, baina eraikitzeko ez du balio»

Goierriko Hitza — 2026-03-26 09:50:33

Errigora da 24. Korrikaren omendua. Xabier Albizu segurarra auzolan ekimen horretako kide da. “Sorpresaz” jasoa, “asko poztu” dira omenduak direla jakitean. “Adierazten duelako lan bat egin dela eta lan horren inguruan herri bat egiten ari garela, Hegoaldea Iparraldera begira jarri dugula eta gu Hegoaldera begira jarri garela, eta horrek animo berezi bat ematen du”.

Xiberutikan Mendebaldera Pello Reparazek egindako 24. Korrikaren abestian aipatzen da: Errigoraren auzolan eredua, eskutik eskura, hori ere bagara. “Auzolan total bat da”, dio Albizuk. Hasieratik dira bera eta Segurako gainontzeko kideak Errigoraren parte. “Zoro batzuk bueltaka dabiltza, bilera gora, bilera behera…” gogoratu du: “Lehenengo aldia kuriosoa izan zen, arrai kaxatan banatu genuen herriz herri”.

Errigorak “Euskal Herriaren ikuspegi bat azaltzen du” haren ustez, eta “subkontzientean Euskal Herriaren alde” egiten jartzen ditu partaide eta eskatzaile guztiak, euskara, elikadura burujabetza eta auzolanaren bitartez. Auzolanak indarra galdu ote duen galdeginda, “gazteen defendatzaile” dela azaldu du: “Badago topiko bat gazteen inguruan, eta nik galdera egiten dut: 17 urte nituenean konparatu eta ni ez naiz hori baino hobea, seguru ez naizela hobea. Nolabait liberatzen gara esanez lehengoa hobea zela, horrek ez du balio. Gaur egungo gazteak ere pertsonak dira eta gauzak ondo azalduz gero parte hartzen dute. Amesten dugu ideala den zerbaitekin… nik horrela ikusten dut”.

Euskaraz bizitzeko eta euskarari heltzeko aldarria bota du, Iparraldean nahiz Hegoaldean: “Erdalduna dagoen bitartean egiten dugu haiengana jo, gaitz hori epidemi bihurtu da eta hor gaude, gerra horretan”. Eragiteko eta eraikitzeko, orain artekoa ez da nahikoa bere iritziz: “Orain arte egiten ari garena eusteko balio du, baina eraikitzeko ez du balio. Salto kualitatibo handia eman behar dugu, Iparraldean eta Hegoaldean”.

Korrikari lotutako oroitzapenak baditu. Seguratik pasatu zenekoa kontatu du: “Gauez pasatu zen, argi zuziak banatu genituen, eta Segurako elizako dorretik ikusten zen argia… Magikoa zen, irudi hori badaukat zeozer berezia bezala”.

«Inurri lanari esker ateratzen da dena aurrera, hori guztia gabe ez litzateke posible izango»

Goierriko Hitza — 2026-03-26 09:50:24

Goierri beheko Korrika arduraduna da Nekane Munduate AEK-ko irakasle ataundarra. 17. Korrika koordinatu zuen Munduatek, eta aurtengoan ere “indarra” bazuela-eta, ardura horri heldu dio berriz, 24. edizioan. Lan karga baduen arren, “talde lana” dela nabarmendu du: “Batzorde asko ditugu, inurri lan horri esker ateratzen da dena aurrera. Hori guztia gabe ez litzateke posible izango”. Goierrira badator jada, larunbatean, eta “geroz eta urduriago” nabari du bere burua: “Denok bezala, besteen emozioak ere xurgatzen, eta pozarekin”.

Baina Korrika ez da hilabete batzuetako lana, “antolakuntzak ia etenik ez” baitauka. “Bukatu orduko balorazioa egin, gero hausnarketa, eta poliki-poliki hurrengo ediziorako ibilbidea trazatzen hastea, leloa zein izan daitekeen pentsatzea… Zirriborro hori iruditegi bihurtzen eta… bi urteko lana da”.

Euskara “lehen planora ekarri” nahi izan du AEK-k Euskara gara 24. edizioko leloarekin: “Azken edizioetan euskara hitza ez genuen ekartzen, baina bada momentua euskarak bere unea izateko. Gara horrek kolektiboa esan nahi du, komunitatea. Eta komunitate horretan denok dugu lekua, euskararen babesa eta beharra, eta hori guztia dago lelo horretan”.

Auzolanak gaur egun oraindik “indarra baduela” azpimarratu du Munduatek, “beharrak” egiten baitu auzolana haren esanetan, “eta euskararen inguruan are gehiago”: “Hizkuntza minorizatua, hiztunak ere minorizatuak dira eta batzea besterik ez daukagu aurrera egin nahi badugu. Euskal Herria daukagu, helburua da Euskal Herrian euskaraz eroso bizitzea eta elkarlan horren beharra dugu tira egiteko eta Euskal Herria euskalduntzeko”.

Euskal Herriko beste geografia batzuk begiratuz gero, euskal hiztunek arnasgunea izan dezakete Goierrin. Ados agertu da horrekin, baina “ezagutzatik erabilerara saltoa” dagoela gogora ekarri du mahai inguruan hausnarketa horren aurrean: “Ez dut uste berdean jarraitu behar dugunik, koloreak hemen asko aldatu dira. Uste dut ezin dugula esan Goierrin gaude eta eginda dago, hori ez delako errealitatea, eta euskarak beharrak baditu hemen ere”.

Korrika jendaurrean amaitzen denean, transmisioarekin jarraitzeko beharraz mintzatu da, “pizkundearen parte horrekin norbanakotik” ere jarraitzeko aldarrikatuta: “Ahala daukagu eta guk egin behar dugu, eta eransten diren horiek, euskara ikasten ari direnek eta horiek guztiek. Zoragarria da euskalduntze prozesua ikustea, oso polita da hori”. Pizkunde bat eragiteko, jabetzea eta antolakuntza jarri ditu mahai gainean: “Norbanako ahalduntze hori batetik, eta antolakuntza bestetik, aisialdia dela, eragileak direla… hori guztia da, motor horiek martxan jarri behar dira”.

AEK-k Euskal Herri osoan euskaraz eroso bizitzeko helburua lortzeko lan egiten du, baina euskara ez da ofiziala Euskal Herri osoan. Ausardi politikoaren beharrean egin du azpimarra: “Larrialdi linguistikoan gaude eta zonifikazioa mahaira ekarri behar da. Ezagutza bermatu egin behar da, unibertsala izatera pasa behar da, gero erabilera etorriko da, baina ezagutzarekin bideak irekiko dira”.

«Bizi izan naizen lekuetan euskaraz bizi dira, nik ere euskaraz bizi nahi dut edo saiatzen naiz bizitzen»

Goierriko Hitza — 2026-03-26 09:50:05

Leioan jaioa, eskola publikoan D ereduan ikasi zuen Chabeli Sierrak. Eskolan euskaraz egiten zuen, baina hortik kanpora ez zuen erabiltzen. 20 urterekin Donostiara joan zen ikastera, eta “bizitzako kontuak direla-eta”, han gelditu zen; aurrena Donostian, gero Zizurkilen, ondoren Tolosan, eta gaur egun Zaldibian bizi da. Aurten hasi da euskaltegian. “Euskararekiko lotura gero eta handiagoa izan da. Bizi izan naizen lekuetan euskaraz bizi dira, nik ere euskaraz bizi nahi dut edo saiatzen naiz bizitzen”. Hiru seme-alaba ditu eta haien lehen hizkuntza euskara da: “Ni saiatzen naiz egiten eta euskaraz bizitzen. Hori da nire nahia edo motibazioa”.

Izena eman zuen AEK-n, “pentsatu gabe baina gogorik gabe”, ikasketa prozesua luzea delako. Dena dela, “sorpresa” izan da horren gustura egotea azkenean. “Ez nuen batere gogorik, baina zerbait piztu zen eta nahi nuen. Sorpresa izan da ze oso gustura nago, ikaskideekin, irakaslearekin… hautu pertsonala izan zen, hasieran gogorik gabe, baina ondo atera zait”.

Eskolaz kanpoko ekintzetan ere parte hartzen du, eta bere esanetan, “oso aberatsak” dira esperientzia horiek: “Bi kultur ekintza egin ditugu euskaltegitik, Zeraingo meategira eta Seguran San Blas opilak egiten ikastera. Maila ezberdinetako ikasleak nahasten gara, beste irakasleak ezagutzen ditugu eta komunitatea egiten da azkenean”.

Korrika Txikian parte hartutakoa da, baina lehenengo aldiz parte hartuko du Korrikan. Larunbatean, Ordizian egingo du bat euskararen aldeko martxarekin: “Familia guztia joango gara”.

«'Euskaraz egin ezazu' esaten da askotan, eta bidea gehiago da norberak egin eta besteak etorri daitezela. Korrika hori da»

Goierriko Hitza — 2026-03-26 09:50:02

Kilometro mordo bat egiten ditu Asier Auzmendi urretxuarrak Korrikan. Aurten ere, hala egingo du. Ez daki zenbat, “sartu bai baina ateratzea kosta” egiten baitzaio sarritan. “Badauka emozio puntu hori; sartzen zara eta gorputzak irauten dizun bitartean jarraitzen duzu”. Herriguneetatik baino, nahiago du “bereziak diren bide horietatik” joatea: “Herri txikien arteko portu horietatik joatea ederra da”. Badauka ahaztuko ez duen oroitzapen bat: “Duela 4 urte elurretan gindoazen Udanako portuan gora, eta momentu zoragarria izan zen; goizaldeko 02:00 aldera, zuritzen hasi zen eta momentu hori da ahazten ez den horietakoa”.

Urolako Trena maratoiaren sortzaileetako bat da Auzmendi. Ondo daki herrigintzaren alde lan egiten dutenen ekarpenari esker gauzatzen direla askotan horrelakoak, eta balioa eman nahi izan die mahai inguruan: “Boluntariorik gabe ez dago ekimenik”.

Transmisioaren eta euskaraz bizitzearen aldeko hautua argi dauka. Euskaraz egin, ondokoak ere egin dezan: “Euskaraz egin ezazu esaten da askotan, eta bidea gehiago da norberak egin eta besteak etorri daitezela. Korrika hori da; badago furgoneta bat musikarekin… eta jendea gerturatzen da. Aitzakia batekin eta toki horretan bada ere, euskaraz aritzen da jendea”.

Gurasoa da, baita Zerki kirol eta aisialdi enpresako kidea ere. Korrikaren ondoren eragiten jarraitzeko, kalean euskaraz bizitzen eta ekintzak euskaraz antolatzen segituko duela azaldu du: “Hori egiten duzun momentuan, aukera ematen diezu umeei egiteko. Pantailan sartuta bizi den gizarte bat gara, euskararen presentzia minimoa da pantailen munduan, eta kaleko ekintzak euskaraz antolatzeak asko laguntzen du”.

«Onenekin maila ona emateak jarraitzera motibatzen nau»

Goierriko Hitza — 2026-03-25 10:44:19

Jon Ander Albisuk (Ataun, 1990) Unai Lasorekin Binakako Pilota Txapelketako finala jokatuko du igandean, Iruñeko Nafarroa Arena pilotalekuan.Altuna III.a- Ezkurdia bikotea aurkari izango dute. Laso-Albisu bikoteak Elordi-Zabaletari 22-21 irabazi zion finalerdietako norgehiagoka.

Txapelketan zehar zer sentsazio izan dituzu?
Txapelketa guztia ondo joan zaigu. Unai [Laso] lesio larri batetik zetorren, bi partida jokatuta. Horrek zalantzak sortzen zizkigun emango zuen mailaren inguruan. Ikusi da, ordea, lehen baino indartsuago itzuli dela, izugarrizko indarra duela eta txapelketa ona egin duela.

Nire aldetik oso fin sentitu naiz pilotan. Egia da, finalaurrekoetako bigarren partida eskutik nahiko larri amaitu nuela. Eta, hurrengo astea nahiko zaila izan bazen ere, eskua sendatzea lortu nuen. Aurreko partidarako minik ez neukan eta ongi etorri zitzaigun. Emaitza onek beti laguntzen dute egunerokotasuna beste lasaitasun batekin pasatzen. Egindako lanaren fruitua da hau.

Unai Laso duzu bikote. Zer ematen dizu?
Biok oso ongi moldatzen gara, kantxa barruan eta kanpoan. Kantxatik kanpo harreman ona badaukazu, ondoren frontoian ere nabaritu egiten da. Momenturo dakit zer egingo duen, ondorioz nik ere badakit zer egin behar dudan.

«Emaitza onek beti laguntzen dute egunerokotasuna beste lasaitasun batekin pasatzen»

Lasaitasun handia ematen dit kantxan, asko laguntzen didalako pilota txarrak kentzen. Kale batzuk egin eta jaisten hasten banaiz Unai hor egoten da animatzeko. Tantoz tanto jarraitzera behartuz. Oso ondo ulertzen gara eta horren emaitza kantxan ikusgai da.

Altuna III.a-Ezkurdia izango dituzue aurkari finalean igandean Nafarroa Arenan. Bikote horretaz zer uste duzu?
Txapelketako azken txanpa honetan maila handia erakutsi dute. Indibidualki esperientzia handiko pilotariak dira, eta biak elkarrekin are eta arriskutsuagoak dira. Txapelketa maldan gora jarri zitzaien, baina jakin izan dute egoera horri buelta ematen. Bikote aurkaria deseroso egotea ahalegintzen dira, norgehiagokaren erritmoa azkartuz. Jartzen duten erritmo hori jarraitzea zaila izaten da. Horregatik, bien artean distantzia handia jartzen saiatuko gara. Joseba [Ezkurdia] atzean mantentzea eta Jokin [Altuna] jokoan gutxi sartzea izango da partidaren gakoa, Jokin jokoan sartzen denean izugarrizko arriskua daukalako.

Nola ari zara finala prestatzen?
Prestakuntza aldetik beste partidetarako bezala entrenatzen ari naiz, ezer aldatu gabe. Badakigu final bat dela eta urduritasun puntu bat badaukat, baina entrenatzeko modua aldatzen hasten bazara orain, kaltegarria izan liteke. Fisiko aldetik normal entrenatzen ari naiz. Pilota burutik kentzen eta ingurukoekin denbora pasatzen ere ahalegintzen naiz. Bi alaba ditut eta beraiek laguntzen didate horretan. Normaltasun osoz eramaten saiatzen ari naiz bi aste hauek.

«Duela 13 urteko finaleko Jon Ander eta oraingoa oso ezberdinak dira»

Zure lehen finala Berasaluzerekin izan zen duela 13 urte. Nola aldatu zara ordutik hona?
Lehen final hartako Jon Ander eta oraingoa oso ezberdinak dira, kantxa barruan eta kanpoan. Lehen momenturo pilota neukan buruan, denborarekin hori kudeatzen ikasi dut. Jokoari dagokionez, orain, hobeto aukeratzen dut nola jokatu aurrean dudanaren arabera. Finalean egoteak ilusioa egiten dit eta aurrera jarraitzeko motibatzen nau, onenen artean maila ona ematen ari naizela ikusten dudalako.

Aurreko partidako ika-mikaren inguruan zer iritzi duzu?
Lau pilotariok maila bikaina eman genuen, eta ondorengo ika-mikaren ondorioz partida gutxietsi egin dela uste dut. Nik Unai atzeko epaileari aldageletara sartzeko baimena eskatzen ikusi nuen, aurreko epaileak ez zekien ordea. Beraien artean gaizki-ulertua egon zen. Dena den, ni guk egindako partida onarekin gelditzen naiz: eskuko minez pasa nuen astearen ondoren atera genuen partidaz, harro.

«Polita da ikustea argazki berdinetik ze gauza ezberdin ikusi ditzakegun»

Goierriko Hitza — 2026-03-19 10:00:03

Lemniskata Kaierak bildumako zortzigarren alea argitaratu du Lemniskata Zientzia Sare Herrikoiak: Begirada osagarriak. Jose Luis Etxezarreta (Beasain, 1961) izan da lanaren koordinatzaile orokorra.

Matematika argazki lehiaketa dago liburuaren oinarrian.

Urtero matematika argazki lehiaketa antolatzen du Lemniskatak, hamabigarren urtez aurten. 10 urte pasatu zirenean elkartu ginen 40 argazki sarituekin eta iruditu zitzaigun kalitate oso onekoak zirela. Orduan liburu bat nola antolatu pentsatzen hasi ginen. Argazki matematikoak badira, ondo legoke bakoitzari testu matematiko bat idaztea, pentsatu genuen. Eta argazkiak baloratzen ari bagara, argazkilari bat tartean egotea ere egokia izango litzatekeela pentsatu genuen.

Eta hortik jende gehiagoren parte hartzea lotu zenuten?

Ikusi genuen posible zela eta gora etorri ginen; zergatik ez ditugu beste bi komentario guztiz desberdinak egiten? Fisikariak, kimikariak, ingeniariak, bertsolariak, irakasleak…

Goierrikoak dira?

Bailarakoak asko, Andaluziako jendea badago, EHUko katedradunak daude… baina %80 inguru bailarakoak. Saiatu gara gazte jendea harrapatzen, guretzat ere ez da errazena gazte jendearengana iristea, baina saiatu gara eta nik uste osatua geratu dela.

Zergatik ‘Begirada osagarriak’?

Argazki bakoitzak ditu lau testu, batzuek 5 dituzte. Denetan, bat behintzat matematikari batena da, beste bat argazkilari batena, eta beste biak denetarik. Nik uste nahiko aberatsa geratu dela. Oso polita da ikustea argazki berdinetik ze gauza ezberdin ikusi ditzakegun; bakoitzak daukan motxila, ikasketa, jakinduria maila, bizipenen arabera ze ezberdinak diren irakurketak. Eta horregatik deitu diogu Begirada osagarriak. Ez dira kontrajarriak, denen arten osatzen dute egiaren gertuko zerbait.

Esaldi bat ageri da lehen orrietan, irekiera gisa…

Zure egia areagotuko da besteen egia entzuten dakizunean (Martin Luther King) da hasierako esaldia. Iruditzen zaigu hori dela neurri handi batean askotan falta duguna, besteen egia ere ezagutzea eta entzutea, eta horixe egin dugu liburu honetan. 155 pertsonak parte hartu dute: antropologo, filosofo, idazle, konposatzaile, fisikari, kimikari, astrofisikariak… horrek aberastu egiten du horrelako lan bat. Zerbait baldin badauka lan honek, niretzat aipagarria da elkarlanetik sortutakoa dela.

Zenbat denbora behar izan duzue?

Iazko urtarrilean hasi ginen honekin. Lan asko kostatu da hainbeste jende lotzea. Data gordetzea, zaintzea noiz bukatzen duzun… larri eta estu ibili gara. Lan oso polita da, gustura egon naiz lan honetan.

Ostiralean aurkeztu zenuten ‘Made in Goierri’ zikloaren barruan.

Bertan izan ziren Lemniskatako lehendakaria den Javier Elortza, Leire Artola alkatea, Fernando Plazaola EHUko Zientzia eta Teknologia fakultateko dekanoa eta neroni ere.

Salgai dago?

Jon liburu dendan egongo da salgai, 15 euroan.

«Euskal pizkunde berri bat egongo bada, aisiari garrantzia eman behar zaio»

Goierriko Hitza — 2026-03-12 12:36:48

«Hezkuntza eskolaz harago komunitatean eraikitzen den zerbait bada, ezinbestekoa izango da aisia ere definitzea: Euskal Herrian sustatu nahi dugun aisia hori zer den esatea». Eusko Ikaskuntzak ikerkuntza sustatzeko abian duen programaren barruan hautatutako ikerlanetako baten helburua horixe da, hain justu ere: «Aisia euskaldun, hezitzaile eta inklusiboa definitzea». Josune Azurmendi Telleria ari da langintza horretan (Zegama, Gipuzkoa, 1994). Euskal Kulturan Eragiletza masterra egiten ari da Mondragon Unibertsitatean, eta martxan duena izango da ikastaroa amaitzeko lana.

Komunitate zabal batean ondo trinkotuta egingo du. Izan ere, Oinherri elkarteak, Udaleku elkartearekin batera, herrien izaera hezitzailea sustatzeko egitasmo bat abian du zenbait udaletan: Lesakan (Nafarroa), Agurainen (Araba), Lekeition, Markiñan (Bizkaia), Hernanin, Oiartzualdean (Gipuzkoa) eta Ziburun (Lapurdi). Horietan guztietan datozen hilabeteotan egingo duten lan martxari atxikita —«paraleloki» — egingo du bere azterlana Azurmendik. Gogora ekarri du aisiaren garrantzia, «eskubide bat» delako: «garapen pertsonal eta komunitarioan» hazteko bidea ematen duten eremuetako bat. Aldiz, aisialdi horren ezaugarriak ondo definitzen ez badira, hori ere «produktuaren edo kontsumoaren» mende guztiz geratzeko arriskua dago.

Hezkuntza formalak, era batera edo bestera, egin du bere bidea euskalduntzearen bidean. Aisialdiaren eremuan ia dena dago egiteko, ezta?
Nik uste dut pixka bat norabidea galduta gabiltzala. Euskal pizkunde berri bat egongo bada, hezkuntzari, eta bere horretan aisiari garrantzia eman behar zaio, eta jakin behar dugu zer balio transmititu nahi ditugun, zer euskalduntasun eredu… Euskal Herriko testuinguruan definizio hori eraikitzea, aisia euskaldun, hezitzaile eta inklusiboa definitzea, etorkizuneko hazi bat ereitea da. Gero, aisia mota hori Euskal Herriko hainbat herritan sustatzen bada, hazi hori zaintzen ariko gara, euskararen eta euskal kulturaren biziberritze hori loratzeko bidea egiten.

Oinherri lanean hasia da hainbat udalerritan. Hortik jaso ahal izango den informazioak berebiziko garrantzia izango du ikerketa osatzeko?
Bai, urtarrilaren 31n Hernanin egin genuen lehenengo topaketa; proiektuan sartuta dauden udal guztietako eta aisia elkarteetako kideak etorri ziren, eta Oinherrik bere esparru teorikoa aurkeztu zuen. Egitasmorako prestatu dugun adierazle sistema ere erakutsi eta aurkeztu zitzaien herritarrei. Orain, hilabetez hilabete, lanketa bat egingo dute udal horietan, adierazle sistema hori hartu eta aisia euskaldun, inklusibo eta hezitzailea ea beren herrian baden edo ez den ikusteko. Gero, ekintza planak egingo dituzte, ikusteko nola hobetu dezaketen hori guztia. Ekainean Ziburun elkartuko gara, horri guztiari bukaera bat emateko, eta herrietan ikusitakoak partekatzeko. Prozesu honetan, era berean, saretze bat izango da, Euskal Herriko zazpi lurraldeen arteko saretze bat. Hori bera ja oso garrantzitsua da. Zeren eta bakoitza bere bidetik badoa, ez dago bateratasunik, eta, benetan eraiki nahi badugu aisia mota hau, eta benetan euskarari eta euskal kulturari bere indarra eman nahi badiogu, eta euskal nortasun hori eraikitzeko bidean bagaude, ezinbestekoa izango da saretze hori.

Elkarrizketa osoa Berria.eus webgunean.

«Gero ikusiko da nola ateratzen den, baina orain da momentua»

Goierriko Hitza — 2026-03-11 11:00:54

Profesionaletan debutatuko du Xabier Mikelarena Xegok (Beasain, 1995) larunbatean, Beasaingo Antzizar kiroldegian egingo den jaialdian. Madrilgo GK-1 gimnasioko borrokalari baten aurka ariko da. Sarrerak Bideplazan daude salgai, eta larunbatean bertan ere kiroldegian salduko dituzte.

Beasaingo Gym Lorean wushua praktikatzen hasi zinen.

Betidanik izan dut kuriositatea arte martzialekiko, eta Lorea Beasaingo gimnasioa da, nire inguruko jendea bertara joaten zen. Nik futbola jada utzita nuen, beste kirol bat hasteko gogoekin nengoen, eta horrela Beasainen hasi nintzen.

Nolatan hasi zinen gero arte martzial mistoetan?

Kasualitatez izan zen. Pandemia hasi baino pixka bat lehenago izan zen. Kuadrillako beste pare batek nahi zuten Kuraia gimnasiora probatzera joan, eta nik esaten nien erotuta zaudete, Martuteneraino nola joango gara ba? Klase bat probatzera joan nintzen, eta guztiz engantxatu nintzen. Gero azkenean kuadrillakoek utzi egin zuten eta nik bakarrik jarraitu dut.

Martutenen entrenatzen duzu gaur egun?

Bai, nire entrenatzeko lekua han dago. Noizbehinka Beasainen lagunen batekin edo aritzen naiz. Mundu honetan ezagun pila egiten dituzu, borroken bitartez beste gimnasiotako jendea ezagutzen duzu eta sparring bat edo beste egiten duzu, beste lekuren batera ere mugitzen zara.

Kolpe txarren bat jaso duzu?

Arte martzial mistoen borroka batean, Bartzelonan, nahiko kolpatuta atera nintzen, herrenka, bat eta beste. Orain arte KO-rik ez dut eduki. Azkeneko borrokan, urtarrilaren 31n, kontu bat egin zidaten –lurrera botatzen dizute eta arbitroak 10 arte kontatzen du–, baina ez nuen konortea galdu, kolpearen indarraren eraginez lurrera erori nintzen, baina ez dut sustorik eduki. Arte martzial mistoetan ere meniskoa hautsi nuen nik egin nuen biraketa batean.

«Ni honetan hasi nintzenean azkeneko gauza pentsatzen nuena zen lehiatzen bukatuko nuela»

Zer gustatu zitzaizun Martutenen ikusi zenuen horretatik?

Nibela dezentekoa zegoen, eta hasieratik ikusi nuen denbora gutxian pila bat aurreratzen zela. Bertan hasi eta lehiaketa txiki batera joan nintzen, nahiko ondo joan zitzaidan eta pixkanaka engantxatzen joan nintzen. Ni honetan hasi nintzenean azkeneko gauza pentsatzen nuena zen lehiatzen bukatuko nuela.

Eta larunbatean profesional mailan debutatuko duzu, K1ean, Beasainen, zure herrian.

Nik uste izugarrizko giroa egon behar dela, zeren borrokatzen dugun ia denok Beasaingoak gara eta kaleko pertsonak gara. Espero dut giro polita egotea.

Zergatik erabaki duzu profesional mailara salto egitea? Nolakoa izan da prozesua?

Hemen erabakia norberak eta entrenatzaileak hartzen dute. Nik jada amateurrean borroka batzuk eginda neuzkan. Kirol honetan nire helburua disfrutatzea da, baina profesional mailan borrokatzean ez da gauza handirik aldatzen; aldatzen dena da babesa eta roundak. Zango-babesik gabe borrokatzen duzu eta amateurrean bi minutuko hiru round dira eta profesionaletan hiru minutuko hiru round. Eskuetako bendajea ere bendaje gogorra da, eta eskularruak txikiagoak dira, hortaz, agresiboagoa da mina. Erabakia zuk hartzen duzu entrenatzailearekin, zuk zure burua prest ikusten duzunean. Gogoa daukat probatzeko, gero ikusiko da nola ateratzen den, baina orain da momentua.

«Kristoren gogoekin nago borrokatzeko, badakit ez dela borroka erraza izango baina gogoa daukat probatzeko»

Ze gorputzaldirekin zaude larunbaterako?

Oraingoz nerbio askorik ez daukat, kristoren gogoekin nago borrokatzeko, badakit ez dela borroka erraza izango baina gogoa daukat probatzeko. Entrenamenduekiko ezin dut gehiago egin, egin beharreko guztia egin dut, sparring onak egin ditut, kardioa pila bat landu dut. Gero ea hor goian demostratzen dugun entrenatutako guztia, batzuetan kosta egiten da.

Beasainen izateak presio gehiago eragiten dizu?

Nahi eta nahi ez, presioa dago. Oraingoz lasai nago, baina momentu horretan, ring batera igotzen zarenean, beti daukazu presio pixka bat. Ez da futboleko partida bat bezala, hamaika hamaikaren kontra, hemen zu bakarrik zaude, hor goian zaude, galtzen baduzu ez da karrera batean bezala bost minutu beranduago iritsiko zarela, baizik eta kolpe on batzuk jasotzeko aukera duzula. Orduan beti daukazu presio pixka bat. Nik uste normala dela, esaten duenak ez duela presiorik, edo gezurretan ari da edo zeozer arraroa da.

Zer espero duzu profesionaletako lehen borroka horretarako?

Espero dut landu dudan guztia edo ahalik eta gehiena behintzat ateratzeko gaitasuna edukitzea, jendeak gure borrokaz disfrutatzea, borroka on bat izatea, gerra polit bat izatea. Eta gero hoberenak irabazi dezala, eta espero dut ni izatea irabazlea, noski.

«Saiatuko naiz finantza arriskuak modu matematikoan azaltzen»

Goierriko Hitza — 2026-03-06 10:00:20

Ane Alvarez Ugaldek (Ordizia, 1998) Finantza eta emozioen artean: zergatik huts egiten dugu finantza erabakietan hitzaldia eskainiko du gaur. Matematika gradua aurrena, Ekonomia gradua ondoren, eta Finantza eta Banka Kuantitatiboen Masterra egin zuen gero. Bi urtez Repsol Trading-en Madrilen (Espainia) lan egin zuen, eta egun Laboral Kutxan egiten du lan, Arrasaten, finantza arriskuak baloratzen.

Zer dira finantza arriskuak?
Bankuetan, edo beste edozein enpresatan, dirua kudeatzen dute eta hori errentagarri izatea nahi dute. Dirua bankuan uzten duzunean, edo fondo bat hartzen baduzu, diru hori ez da bat-batean sortzen; erabiltzaileen dirua kudeatzen da eta finantza produktu ezberdinak kontratatzen dira. Haiek erabakitzen dute non inbertitu diru hori, ze produktutan. Baina badago talde bat erakunde horietan independentea dena, eta belarritik tira egiten diena. Diru gehiago irabazteko aukera gehiago edukitzeak normalean esan nahi du arrisku gehiago dagoela; guk, finantza arriskuak baloratzen dituen organismo horrek, esaten diogu erakundeari nola inbertitu, zergatik edo zergatik ez, zerekin… Ze produktutan inbertitu nahi den aztertzen dugu eta batzuetan atzerapausoak eman behar dituzte. Galtzen eta irabazten den diru hori kontrolatzen dugu.

Mugak jartzen egiten duzue lan.
Merkatuko prezioak egunero aldatzen dira. Guk kalkulatzen dugu egoera oso txar batean galtzeko ze aukera dagoen, eta horren arabera mugatzen diegu ze erosi dezaketen eta zer ez.

Ze erlazio dute emozioek eta finantzek?
Finantza pertsonalen gaia ez da zientzia arrazionala, subjektibotasunez beteriko alorra da. Esaterako, balore-burtsetan preziatuak dauden enpresek adibide ona eskaintzen digute. Enpresa jakin baten inguruko berri onak jasotzeak, norberak barnean duen gutizia piz dezake eta horrek erosketa oldartsu bat egitera eraman gaitzake. Aldiz, aurrez erosiriko enpresa horren baloreen aurkako albistea entzuteak, izuzko salmenta bat bultza dezake. Gutiziazko edota izuzko bi egoera horiek inbestimendua izorra dezakete, ez baitira arrazoiak gidaturiko salerosketak.

«Finantza pertsonalen gaia ez da zientzia arrazionala, subjektibotasunez beteriko alorra da»

Zertan egiten da akatsa?
Zer da hobea, egunero euro bat aurreztea edo hil bukaeran 30? Inbertitzen baduzu, egunetik egunera errentagarritasuna handitzen joan daiteke. Gure buruak askotan kalte egiten digu, uste dugulako era batera joango dela, baina azkenean zenbakiek erakusten dute ez dela beti guk uste bezala gertatzen.

Itsuka joatea da?
Dirudiena baino zehatzagoa da. Modeloak daude. Estimazioak dira, eta nahiz eta merkatua egunero aldatzen den, datu horiez fidatu behar zara.

Nola ikasten da finantza erabaki onak hartzen?
Finantzetan ez dago ondo edo gaizki. Zuk ikusi behar duzu zure mentalitatearen arabera eta zure helburuen arabera, egunerokotasunaren arabera, nola bizi nahi duzunaren arabera… Oso aldakorra da, norberaren egoera pertsonalaren arabera.

Finantza planifikazio pertsonalerako, nondik hastea gomendatuko zenuke?
Oso pertsonala da. Hemen ez dago gomendiorik. Zuk ematen badiozu momentuari garrantzia, agian ez da horren garrantzitsua zuretzat planifikazio hori egitea. Beste pertsona batek agian beldurra dio pentsioa ez edukitzeari. Orduan interesgarria da pentsio plan bat egitea.

Zer azalduko duzu hitzaldian?
Inbertsio baten azken zenbatekoa zenbat izango den, eguneroko erabaki errealen inguruan ere ariko naiz, adibidez hipoteka finkoa ala aldakorra, finantza produktuez… Saiatuko naiz finantza arriskuak modu matematikoan azaltzen.

«Sekulako ilusioarekin nago, eguna noiz helduko zain»

Goierriko Hitza — 2026-03-04 08:00:06

Apustua Tolosako zezen plazan izango da larunbatean, 18:00etan. Sarrerak dagoeneko salgai daude, Urretxuko Krak tabernan, Tolosako Kantabrikon, Arribeko Dendan eta Azpeitiko Mendizabalen. Zalduak bost urte daramatza apusturik jokatu gabe, baina bere burua inoiz baino hobeto ikusten du eta apustua egiteko garaia dela uste du. Izan ere, beteranoa da jada. Bi urte gehiago emango dituela aurreratu du. Erreleboa lotuta du: Jon semeak urteak daramatza dagoeneko aizkoran eta Elorri alabak otsailean egin zuen jende aurreko lehen saioa.

Bost urte apusturik jokatu gabe. Zergatik?
Apustuak tiradizoa behar du. Txapelketetan lehia pixka bat, adibidez. Bai kirolarientzat eta ikusleentzat erakargarria den zerbait. Ez dut uste orain arte horrelakorik izan dudanik. 2022, 2023 eta 2024an pentatloian jardun nintzen eta ez zen parean tokatu apustua egiteko tentaziorik.

Eta orain, zergatik bai?
Pentatloia baztertu ondoren, aizkoran gorakadatxoa egin dut. 2025a oso ondo joan da: Gipuzkoako txapelketan hirugarren gelditu nintzen, Euskal Herriko txapelketan sei onenen artean egin nuen… Joxean Etxeberriak apustua bota zuenean, tentazioa eman zidan.

Azkenean Soroarekin neurtuko dituzu indarrak. Nola joan da prestaketa?
Aurrekoetan baino zerbait hobeto, beti ikasten baita zerbait. Atsedena hobeto kudeatu dut, adibidez. Etxekoen laguntza ere handiagoa izan da. Egurraren prestaketak asko nekatzen du eta oraingoan Jonen (semearen) laguntza izan dut. Duela bost urte 12 urte zituen eta orain 17 ditu. Bera eta gainontzeko laguntzaileak arduratu dira egurra prestatzeaz. Horri esker, atseden gehiago hartu ahal izan dut eta prestakuntza hobeto joan da.

«2025ean zer nolako gorakada egin dudan ikusita, gelditzen zaizkidan bi urteak onak izatea nahi nuke»

Zure burua ondo ikusten duzu, beraz.
Sekula baino hobeto. Sekula baino gehiago ari naiz aizkoran. Sekulako ilusioarekin nago. Eguna noiz helduko zain.

Inoiz baino hobeto zaudela diozu. Bolada on hau luzatzeko gogoz, beraz.
2025a ez da bukatu niretzako. Negu aldean hartzen dugu atsedena eta aurten ez dut aukerarik izan. Apustua irabaztera goaz eta irabaziko dugula uste dugu. Ondoren, hilabeteko oporraldia hartuko dut eta 2026a prestatzen hasiko gara. 2025ean zer nolako gorakada egin dudan ikusita, gelditzen zaizkidan bi urteak onak izatea nahi nuke. Egiten dudanak zeresana ematea.

Amesten hasita, zer eskatzen diozu zure aizkorako ibilbide amaierari?
2025a bezalako beste bi urte joz gero, oso gustura utziko nuke aizkora. Punta-puntako horien ondoan beste bi urte aguantatzea ikaragarria izango litzateke. Abenduan 49 urte beteko ditut.

50 bat urterekin hartuko duzu erretiroa, beraz.
Ez nuke plazan arrastaka ibili nahi. Gorputzak aguantatzen baldin badit, 50 urterekin uzteko asmoa dut. Ondorengoak hor daude eta horiei laguntzen jarraitzeko ilusioa dut.

«Ez nuke plazan arrastaka ibili nahi. Gorputzak aguantatzen baldin badit, 50 urterekin uzteko asmoa dut»

Jon hor egoteari esker, pena gutxiago emango dizu lehiatzeari uzteak.
Askoz ere pena gutxiago. Oso ilusionatuta nago berarekin. Alaba ere hasi da, gainera. Berari ere gustatzen zaio. Kirol honek aurrera egitea nahi badugu, ondorengoei lagundu behar diegu. Zuk ikasi duzuna besteei irakastea garrantzitsua da.

Jon aspalditik ezagutzen dugu. Alabak otsailean egin zuen lehen erakustaldia.
Urolako Trena Maratoian erakustaldi xume bat egin zuen. Ez naiz horren goiz plazara atera zalea, baina etxean bere lehen aldia Urolako trenaren mendeurrenean izatea polita zela pentsatu genuen. Bi alabak hasita daude etxean kolpeak jotzen. Aurrera segitzea espero dugu. Elorrik 12 urte ditu eta Saroik 10. Bizpahiru urte daramatzate. Jon 5 urterekin hasi zen. Nire ustez, oso garrantzitsua da aizkora eta beste edozein erreminta txiki-txikitatik erabiltzen ikastea.

Zuk beranduago ikasi zenuen.
Txapelketetarako, bai. 28-29 urterekin. Txikitan ikasteko erraztasun handiagoa dugu.
Nagusitan hasiz gero, maniak ditugu dagoeneko eta horiek kentzea zaila da.

«Merkea eta azkarra nahi dugu, eta artisautza guztiz kontrakoa da»

Goierriko Hitza — 2026-03-03 09:00:36

Elektronika ikasi zuen Irati Maiztegik (Legazpi, 1996), baina gerora konturatu zen ez zela hori nahi zuena, eta duela urte eta erdi Kiribilak marka sortu zuen. Eskuekin sortzea du gustuko. Iazko maiatzean sormen espazioa jarri zuen abian Jose Migel Iturriotz 19 behean. Tailerrak eskaintzen ditu han.

Joskintzan hasi zinen, eta Kiribilak sortu zenuen ondoren, duela urte eta erdi. Zergatik?
Pandemian josteko makina erosi nuen, eta saltsatzen hasi nintzen, probatu eta probatu. Urte batzuk josi gabe egon nintzen. Duela urte eta erdi hasi nintzen Kiribilak sortzeko ideiarekin, eta horrela hasi nintzen forma ematen. Pintura klaseetan apuntatu nintzen, baina beste teknika batzuk ere egiten genituen, eta horietako bat izan zen linoleo zigiluak egitea. Oihalak horiekin estanpatzen hasi nintzen, eta hortik etorri zen berriz josten hasteko eta nire produktuak egiten hasteko ideia. Momentu horretan aktibatu nuen Kiribilak.

Nondik dator Kiribilak izena?
Sortu nuenean eraldaketa prozesu handi-handi batean egon nintzen, eta konturatu nintzen etengabe nagoela eraldaketa handi-handiak ematen nire bizitzan; ze ikasi nahi dudan, non bizi izan naizen… asko mugitu naiz. Tailer asko egin ditut eskuekin lantzeko, Reiki ikasi dut… Kiribilak dator eraldaketa batetik.

«Zonalde honetan ez da kolore askorik erabiltzen osagarrietan, eta nire produktuen bereizgarri handia da kolorea»

Espiral forma dauka –markaren irudiak– eta eraldaketa sinbolizatzen du niretzat. Beti nago gauza berriak ikasten, saltsatzen, ezin dut geldi egon. Ehungintza lanak egiten ditut printzipalki baina egiten ditut kandela ekologikoak, usain girotzaile ekologikoak… Nire denbora librean egin ditzaket kakorratz lanak, makramea, belarritakoak, egurra lantzea gustatzen zait… hortik dator.

Joskintzan zentratzen zara egun?
Ehungintza osagarriak egiten ditut gehien bat. Nire markaren ezaugarri nagusia kolorea da. Zonalde honetan ez da kolore askorik erabiltzen osagarrietan, eta nire produktuen bereizgarri handia da kolorea.

Azoketan hasi zinen zure produktuak saltzen?
Ni Burgosen bizi nintzen momentu horretan, markarekin hasi nintzenean, herri txiki batean. Instagrama ireki nuen, eta hortik zabaltzen hasi nintzen, eta pixkanaka azoka batzuetan parte hartzen. Azoka batean apuntatu nintzen Zumarragan eta ondo joan zitzaidan. Bizitzako momentu horretan aldaketa bat behar nuenez, orduan atera zitzaidan espazio hau irekitzeko ideia.

Badago artisau gazteen sare bat azoketan?
Nire ustez, artisautza pixkanaka eraldatu egin da, modernizatu egin da. Bagaude pixkanaka beste era bateko artisautzan belaunaldi erreleboa egiten ari garenok. Ez da betiko artisautza, ez da taila, edo artilea lantzea… betiko artisauak ez dira hainbeste, baina nire kasuan adibidez oihal modernoak ekartzen ditugunak, edo buztin polimerikoko belarritakoak egiten dituztenak… Material berriekin sortzen dugun artisauak hasi gara, eta badago jende gaztea. Nik parte hartzen dudan azoketan gehiengoa gaztea da, 25 eta 40 urte artekoa.

Ze alde on eta txar ditu egun artisautzak?
Ez da batere erraza honetaz bizitzea, artisautza lana baloratzen duen jende gehiegi ez dagoelako. Gaur egun erosketak Internet bidez egiten ditugu eta hurrengo egunean iristen zaizkigu. Merkea eta azkarra nahi dugu, eta artisautza guztiz kontrakoa da. Mantsoa den lan prozesu bat da, eta lanordu asko dauzkana atzean eta kalitatezko produktua dena. Publikoa oso zehatza da. Egia da Euskal Herrian gehiago baloratzen dela Espainiar estatuko beste probintzia batzuetan baino. Nik uste hori badugula Euskal Herri mailan.

Alde on asko dauzka. Nik maitasun handiz sortzen ditudan produktuak pertsonek erabiltzen dituztela ikustea, urte asko iraungo dietela, kolorea ematen dietela beren bizitzari… nik kurtsoak ematen ditudanean eta jendea bere eskuekin sortzera animatzen dudanean, niretzat horrek izugarrizko balioa dauka eta jasotzen dudana erraldoia da. Asko gustatu zait betidanik eskuekin sortzea, eta honetaz bizitzea niretzat izugarrizko pribilegioa da.

«Asko gustatu zait betidanik eskuekin sortzea, eta honetaz bizitzea niretzat izugarrizko pribilegioa da»

Tailerrak eskaintzen dituzu sormen espazioan. Harrera ona izan dute?
Oso ona. Betetzen ari dira plaza denak, eta jendea oso gustura ateratzen da. Errepikatzaileak dira gehienak. Josteko makinak duela hiru aste ekarri ditut; orain arte beste artisau eta artista batzuek eman dituzte tailerrak hemen eta ni azoketan egon naiz buru-belarri, eta orain ni hasi naiz.

Josten jakin behar da tailerretan parte hartzeko?
Ez, zerotik hasita eskaintzen ditut. Lehenengo zatian makina ezagutu, nola funtzionatzen duen ikasi eta josten ikasten da, eta gero sortzen duzu produktua. Martxoaren 6an tote bagak egiten ikasteko tailerra dugu, eta bete da; martxoaren 7an osagarriak egitekoan leku bat geratzen da; eta ondoren, martxoaren 19an nezeserrena, martxoaren 21ean tote bagena, 26an ordenagailu zorroena eta 28an osagarriena izango ditugu.

ARIGUNE. «Bilera guztiak euskaraz egitera jotzea espero dugu»

Goierriko Hitza — 2025-05-19 09:49:08

Aurtengoan ere «bide naturaletik» erabaki dute bertan parte hartzea, eta udalak hartu dituen hiru konpromiso nabarmendu ditu: langileak ariketa egitera animatzea, langileei baliabideak eskaintzea, eta udalak ariketa egingo duela ikusaraztea.

Zer dela eta sortu duzue? Lehen aldia da ala aurrekoetan ere egin duzue?
Udaletxean euskara da gure lan-hizkuntza, baina, oro har, langileen arteko harremanak euskaran oinarritzen diren arren, badira gazteleraz eraikitzen diren zenbait harreman edo lan-bilera. Jarrera horietan jarri nahi dugu indarra, eta horietan ariketa behar bezala egitea sustatuko du udalak.

Neurri berezirik edo arau zehatzik jarriko duzue ariketa hobeto atera dadin?
Lan-harremanetan eta lan-bileretan dauden zenbait ohitura aldatzeaz gain, udal organoetako bilerak ere euskaraz izan daitezen ahaleginduko da Udala (Gobernu Batzordea, bozeramaile batzordea, Osoko Bilkura…). Gainera, ahalduntze-saio bat ere antolatuko du Udaltzaingoko kideekin batera, euskara ahalduntzeko.

Elkarrizketa osoa GoiBerri.eus webgunean.

BELARRIPREST. «Egunerokoan euskara lehenesten jarraitu nahi dut»

Goierriko Hitza — 2025-05-19 09:44:59

Bost urte daramatza euskara ikasten, eta aitortu du euskara egunerokoan erabiltzeak asko laguntzen diola hizkuntza gutxika-gutxika menperatzen.

Zergatik aukeratu duzu Belarriprest izatea?
Esango nuke gero eta gehiago ulertzen dudala euskara, eta aurtengo Euskaraldiko edizioan beste behin ere Belarriprest gisa parte hartzeak aukera ematen dit neure burua euskaraz hitz egiten ahaleginarazteko, eta gainontzekoek euskaraz egin diezadatela behartzeko.

Aurrekoetan izan baldin bazinen, aldaketaren bat nabaritu zenuen? Eta lehen aldia baldin baduzu, zer espero duzu?
Bai, Euskaraldian urtero animatu izan naiz erronka pertsonal honetan nire aletxoa jartzera. Aldaketa nabarmenena norberak bizitzen duena da. Pertsonalki, ekimen honekin gehiago ausartzen naiz euskaraz egitera, txapa soinean jantzita jendeak badakielako euskara ikasten ari den pertsona naizela.

Elkarrizketa osoa GoiBerri.eus webgunean.

AHOBIZI. «Euskaraldiari esker eguneroko hainbat ohitura aldatu ditut»

Goierriko Hitza — 2025-05-19 09:41:05

Komunikazioaren arlo desberdinen artean irratigintza eta idaztea ditu gustukoen momentuz, eta euskara «komunikaziorako ezinbestekoa» dela dio. Aittu! euskara elkartean, Beasaingo Joaldunetan, bertsotan,… tokiko kultur elkarte desberdinetan parte hartzen du Arozenak.

Zergatik aukeratu duzu Ahobizi izatea?
Ahobizi izateko hautua egin dut aurtengoan ere. Ahobizi aukeratu dut, momentu oro euskaraz hitz egiteko gaitasuna dudalako, eta gainera prest nagoelako Belarriprest direnei euskaraz hitz egiteko eta haien ahalegina sustatzeko eta laguntzeko. Euskaldun bezala, ardura-ariketa bat ere bada niretzat.

Aurreko Euskaraldietan izan zinen Ahobizi? Aldaketaren bat nabaritu zenuen?
Honekin Euskaraldian parte hartzen dudan hirugarren aldia izango da. Ekimen honek lagundu dit euskararen erabilera kontzienteagoa egiten, eta lehen lehenengo hitza gazteleraz egiten nuen hainbat lekutan, orain euskaraz egiten.

Elkarrizketa osoa GoiBerri.eus webgunean.

ARIGUNE. «Euskaldunak gara eta euskaraz bizitzen saiatzen gara»

Goierriko Hitza — 2025-05-16 15:07:22

Zer dela eta sortu duzue? Lehen aldia da ala aurrekoetan ere egin duzue?
Itoiz arropa dendak Euskaraldiaren aurreko edizioetan ere parte hartu zuen, eta aurtengoan ere «zalantzarik gabe» Arigune izateko eman dute izena. «Euskaldunak gara eta euskaraz bizitzen saiatzen gara, ahal dugun heinean», arrazoitu dute entitatearen parte hartzea. Iruditzen zaie «oso garrantzitsua» dela hirugarren sektorean euskaren erabilera sustatzea, dendariengandik hasita. «Guk lehenengo hitza euskaraz egiten dugu beti», azaldu dute bi lankideek.

Neurri berezirik edo arau zehatzik jarriko duzue ariketa hobeto atera dadin?
Euskaraldiaren baitan euskara sustatzeko neurri berezirik ez dute hartu. «Natural-natural egiten dugu euskaraz, gure egunerokoaren, gure bizimoduaren parte baita euskara. Beraz, orain arte bezala, gure ohiturari eutsiz, bezero guztiekin euskaraz hitz egiten saiatuko gara».

Elkarrizketa osoa GoiBerri.eus webgunean.

BELARRIPREST. «Euskaraz dakienak, nirekin ere euskaraz egitea nahi dut»

Goierriko Hitza — 2025-05-16 15:03:33

Duela 10 bat urte hasi zen euskaltegian euskara ikasten, eta lanak, familiak eta bestelako ardurek utzi dioten neurrian eutsi die ikastaroei. Yañez bitxitegian erretiroa hartu zuenetik, hutsik egin gabe joaten da euskaltegira.

Zergatik aukeratu duzu Belarriprest izatea?
Belarriprest izatea aukeratu dut, nahiz eta hitz egiteko gai naizen, segurtasun falta sentitzen dudalako oraindik ere.

Aurrekoetan izan baldin bazinen, aldaketaren bat nabaritu zenuen? Eta lehen aldia baldin baduzu, zer espero duzu?
Aurreko edizioetan ere parte hartu dut. Egunerokoan, ahal dudan guztietan euskaraz egiten dut, nahiz eta batzuek oraindik, nahiz eta nik euskaraz egiteko ahalegina egin, gazteleraz erantzuten didaten. Nire ahoskeragatik izan daitekeela uste dut. Euskaraldi honetan, Belarripresten txapa soinean eramatearekin, aurrean dudanari euskara ulertzeko gai naizela erakutsi nahi diot. Horrela, euskaraz dakienak baina nirekin lehen hitza gazteleraz egiteko ohitura duenak, nirekin ere euskaraz egitea nahi dut.

Elkarrizketa osoa GoiBerri.eus webgunean.

AHOBIZI. «Egunerokoan euskara lehen aukeratzat izatea erabaki kontzientea da»

Goierriko Hitza — 2025-05-16 14:40:24

Zergatik aukeratu duzu Ahobizi izatea?
Euskara ulertzen duenarekin euskaraz aritzea erabaki kontzientea da, eta hizkuntza entzunaraztea eta erabilera normalizatzea dakar horrek. Iruditzen zait, euskarak biziraun dezan, ezinbestekoa dela jarrera aktiboa hartu eta euskara lehen mailako aukera gisa hartzea. Hautu hori egiten dut nik, eta elkar elikatuz gero, kate-erreakzio positiboa sor dezakeela iruditzen zait.

Aurreko Euskaraldietan izan zinen Ahobizi? Aldaketaren bat nabaritu zenuen?
Aurreneko edizioa erronka modura hartu banuen ere, bigarrenean modu kontzienteagoan jardun nintzen, nire hizkuntza-jarrerek besteengan izan dezaketen eragina kontuan hartuta. Euskaraldiari dagokionez, esango nuke gizartean normalizatu eta egonkortu den ariketa dela.

Elkarrizketa osoa GoiBerri.eus webgunean.